شیرخواران را باید طوری قرار داد تا سینه به طور حداکثر انبساط یابد ، باید در زاویه 45 حفظ شود.

اندازه پیراهن و پوشک طوری باید انتخاب شود که سبب فشار بی مورد نشده و حداکثر اتساع را در قفسه سینه ایجاد نماید. به شیرخوار یا کودک اکسیژن مرطوب از طریق هود یا چدر یا سوند بینی و یا ماسک داده می شود....

  کمک به معیارهایی از نظر ارتقاء فعالیت قلبی :

 

مسئولیت پرستار در دادن دیگوکسین شامل :تحت نظر قرار گرفتن علایم مسمومیت (علایم سمیت دیگوکسین در شیرخواران وکودکان شامل: برادیکاردی ،بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ  است)،محاسبه ،تجویز دوز صحیح و برقراری اموزش والدین در ارتباط با مصرف دارو در منزل است.استفراغ توام با مسمومیت دیگوکسین غالبا بدون ارتباط به تغذیه می باشد.نبض نوک قلبی

همواره قبل از دادن دارو کنترل میشود.به عنوان یه قانون کلی در صورتی که نبض کمتر از 110-90

ضربان در دقیقه در شیرخواران و کودکان کوچکتر یا کمتر از 70 ضربان در دقیقه در کودکان بزرگتر باشد،از دادن دارو باید خودداری کرد.

بررسی نبض نوک قلبی و مقایسه با نبض رادیال به دلیل اینکه تفاوت نبض ممکن است به علت بازده قلبی کمتر باشد.(نبض رادیال کمتر از نبض نوک قلبی است).

کنترل سطح سرمی دارو (سطح درمانی دیگوکسین در سرم خون 2 -8/. میلی اکی والان در لیتر  است).

کاهش پس بار:

کنترل فشارخون قبل و بعد از دادن دارو در بیمارانی که تحت درمان با مهارکننده های انزیم تبدیل کننده انژیوتانسین (کاپتوپریل ،انالاپرین. . .)و بررسی علایم هایپوتانسیون و در صورت وقوع اطلاع به پزشک. کنترل سطح سرمی الکترولیت ها (به این دلیل که مهارکننده ها به عنوان عوامل ذخیره کننده پتاسیم محسوب می شوند).

 

کاهش نیازهای قلبی:

شیرخوار نیاز به استراحت و ذخیره انرژی جهت تغذیه دارد.فعالیتهای پرستاری باید طوری تنظیم شود که خواب کودک مختل نشود.در صورت امکان والدین را باید تشویق کرد که حضور مداوم در کنار کودک داشته باشند و او را بغل کرده که این کار می تواند به خواب بیشتر کودک کمک کند.

تغذیه باید با ساعات بیداری او مطابقت داده شود.کودک در زمان گرسنگی باید تغذیه شود ،یعنی زمانی که مشت خود را در دهان گذاشته و هنوز گریه را سر نداده است.

جهت کمتر کردن اشفتگی بیمار ، تعویض ملحفه های تخت و حمام کردن زمانی انجام می گیرد که ضرورت داشته باشد.

کودک مبتلا ، به سادگی خسته شده و ممکن است در حین تغذیه بخوابد ، لذا بهتر است مقادیر کم هر 3 ساعت داده شود.گاواژ ممکن است در جهت تغذیه کافی انجام گیرد و برخی از شیرخواران و کودکان نیاز به مسکن در مرحله حاد بیماری دارند تا بتوانند استراحت داشته باشند.

 

کنترل حرارت از نظر هیپوترمی و هیپرترمی .

شکنندگی پوست ناشی از ادم با تغییر مکرروضعیت و استفاده از تشک های کاهنده فشار ، پیشگیری می شود ، پوست خصوصا روی ساکروم از نظر قرمزی کنترل شود.

 

کاستن دیسترس تنفسی :

 

قرار دادن در وضعیت مناسب و تجویز اکسیژن می تواند اختلال تنفسی را کاهش دهد.تعداد تنفس برای یک دقیقه کامل در زمان استراحت گرفته می شود.

شیرخواران را باید طوری قرار داد تا سینه به طور حداکثر انبساط یابد ، باید در زاویه 45 حفظ شود.

اندازه پیراهن و پوشک طوری باید انتخاب شود که سبب فشار بی مورد نشده و حداکثر اتساع را در قفسه سینه ایجاد نماید. به شیرخوار یا کودک اکسیژن مرطوب از طریق هود یا چدر یا سوند بینی و یا ماسک داده می شود.

عفونت های تنفسی می تواند بیماری را تشدید  نماید.باید به طور مناسب درمان شده و در صورت امکان پیشگیری شود. از تماس با افراد مبتلا به عفونت های تنفسی باید ممانعت شده و در انتخاب هم اتاقی دقت شود. رعایت شیوه مناسب شستن دستها قبل و پس از تماس با بیمار ضرورت دارد.انتی بیوتیک جهت عفونت تنفسی در نظر گرفته می شود.

 

حفظ وضعیت تغذیه:

شیرخوار قبل از تغذیه باید به خوبی استراحت کرده و به محض بیداری تغذیه شود.

سر پستانک کوچک و نرم یا معمولی با یک سوراخ مناسب سبب خواهد شد ، انرژی مصرفی در حین مکیدن کاهش یابد.

شیرخوار در حین تغذیه (در وضعیت نیمه نشسته) باید به خوبی حمایت شود.باید مکررا استراحت کرده و فک و گونه های او جهت تشویق برایه تغذیه تحریک شود.معمولا نیم ساعت برای تغذیه مناسب است.

در کودکان با اشکالات تغذیه ای غالبا تغذیه به وسیله سوند معده انجام میگیرد تا کالری کافی دریافت شود.

کمک به معیارهایی جهت پیشرفت دادن مایع:

در هنگام مصرف مدر ، کنترل جذب و دفع انجام گیرد و وزن روزانه در زمان مقرر با شرایط یکسان کنترل شود تا اثر دارو مشخص شود.

مدرها باید در بدو صبح داده شود تا نیاز به دفع ادرار در طول شب کمتر شود.در صورت مصرف مدرهای دفع کننده پتاسیم باید ، پرستار، مصرف مواد خوراکی حاوی پتاسیم زیاد( موز ، پرتقال   ،غلات ، سبزیجات برگ دار )را توصیه نماید.

کنترل بیمار از نظر علایم دهیدراتاسیون و عدم تعادل الکترولیتی به دلیل دیورز زیاد.

نکته پرستاری: جهت برطرف کردن طعم تلخ و پیشگیری از تحریک روده ناشی از محلول غلیظ الکسیر مکمل پتاسیم را با اب میوه (اب انگور) بدهید.

از نظر علایم هیپوکالمی: ( ضعف عضلانی ، هیپوتانسیون ، دیس ریتمی ها ، تاکیکاردی یا برادیکاردی ، تحریک پذیری ، خواب الودگی) یا هایپرکالمی:( ضعف عضلانی ، انقباض عضلانی  ،برادیکاردی ، فیبریلاسیون بطنی ، الیگوری و اپنه) به علت زیادی دوز مکمل تحت نظز بگیرید.

محدودیت مایع در شیرخوار به ندرت ضروری بوده که به علت سختی در تغذیه انان می باشد.

در صورتی که نمک محدود شود ، پرستار منابع غذایی محدود از نظر سدیم را با خانواده مطرح سازد.

حمایت از کودک و خانواده:

اموزش درباره مصرف داروها به ویژه دیگوکسین در منزل

اموزش در مورد تشدید علایم نارسایی که نیاز به مراقبت پزشکی دارد مثل: افزایش عرق ، کاهش بازده ادراری و تغذیه ضعیف.

 

مراقبت خانگی نحوه دادن دیگوکسین:

دارو باید در فواصل منظم هر 12 ساعت داده شود مثلا 8 صبح 8 شب

دارو باید یک ساعت قبل از غذا و یا 2 ساعت پس از ان داده شود.

هر دوزی از دارو که مصرف می شود ،بهتر است روی تقویم علانتگذاری شود.

دارو باید با دقت و اهسته ،سمت کناری و عقبی دهان هدایت شود.

دارو نباید با غذا و مایعات دیگر مخلوط شود،زیرا در صورت نخوردن کامل غذا بخشی از دارو ضایع خواهد شد.

در صورت داشتن دندان ،پس از دادن دارو باید اب داده شود ،مسواک بزند تا از فساد دندان پیشگیری شود.

در صورت استفراغ از دادن دوز مجدد دارو باید خودداری کرد.

اگر یک دوز از دارو به هر دلیلی داده نشده است و بیش از 2 ساعت از زمان دارو گذشته است از دادن همان دوز جدید خودداری سود و دوز بعدی باید در ساعت مقرر داده شود.اگر کمتر از 4 ساعت گذشته است می توان دوز حذف شده را داد.

در صورتی که بیش از 2 بار دوز متوالی به هر دلیلی حذف شده است باید به پزشک گزارش شود.

هرگز دوز را به طور خودسر زیاد ننموده یا 2 بار ندهید.

چنانچه کودک دچار کسالت باشد باید در اسرع وقت به پزشک گزارش شود.

استفراغ مکرر ، تغذیه ضعیف یا کاهش ضربان قلب می تواند علامتی از مسمومیت باشد لذا سریعا به پزشک اطلاع داد.

دیگوکسین را در جای امن نگهداری کنید.

نوشته شده در پنج‌شنبه 25 آبان 1391ساعت 12:36 توسط irannurse| ارسال نظر(0)