|
عضو شورای عالی نظام پرستاری گفت: واقعیت این است که نظام سلامت در هیچ مقطع زمانی جزو 4 اولویت اول دولتها نبوده است.
|
 |
|
|
شهربانو جعفری در گفت وگو با خبرنگار نظام پرستاری اظهار کرد: برای داشتن تحلیلی از وضعیت بودجه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان متولی نظام سلامت باید در درجه اول به این نکته توجه کنیم که جایگاه نظام سلامت در نزد دولتمردان ما چگونه است؟
|
|
شهربانو جعفری در گفت وگو با خبرنگار نظام پرستاری اظهار کرد: برای داشتن تحلیلی از وضعیت بودجه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان متولی نظام سلامت باید در درجه اول به این نکته توجه کنیم که جایگاه نظام سلامت در نزد دولتمردان ما چگونه است؟
وی ادامه داد: رده و اولویت دوازدهم به اعتقاد بسیاری به عنوان اولویت نظام سلامت ما در دولتها نظر گرفته شده است. شاید به همین علت فریادهای وزرای بهداشت در دو دوره های اخیر چندان گوش شنوایی در کابینه پیدا نمی کند.
رئيس نظام پرستاري شرق گيلان ادامه داد: سهم بخش سلامت از تولید ناخالص ملی چندان بالا نیست و حدود 5.7 درصد است که در سال 81 که 5.2 بود و فقط 0.5 درصد رشد داشته است.
وی ادامه داد: این مقدار رشد اندک به هیچ عنوان پاسخگوی نیاز وزارت بهداشت نیست. قرار بود طی برنامه چهارم و پنجم توسعه،ماموریتهای مهمی چون کاهش سهم پرداختی از سوی مردم تا 30 درصد و نیز طرح های بزرگی نظیر نظام ارجاع را اجرا کننند.
وی افزود: به همین علت هر سال این وزارتخانه مهم با کسری بودجه مواجه می شود. بودجه سال 90 در حالی از سوی دولت به مجلس ارائه شد که افزایش بودجه وزارت بهداشت در آن بسیار اندک در نظر گرفته شد.
نماینده وزیر بهداشت در شورای عالی نظام پرستاری گفت: در حالی که بودجه کل کشور از رقم 368هزار میلیارد تومان به رقم 508هزار میلیارد تومان رسیده بود، اوج تقابل دولت و مجلس و مطبوعاتی شدن کسری بودجه وزارت بهداشت از همین جا شروع شد که دولت با وجود افزایش بسیار زیاد رقم بودجه 90 نسبت به بودجه 89 بودجه پیشنهادی وزارت بهداشت را تنها حدود 2هزار میلیارد افزایش داد.
جعفری ادامه داد: حال سوال این است وزارت بهداشت چگونه باید به ماموریت خود در کاهش سهم مردم در پرداخت هزینه های بهداشت و درمان برسد تا جایی که وزیر بهداشت به صراحت عنوان می کند که با همکاری بخش خصوصی و بانکها در ایجاد بیمارستانهای مشارکتی می توان به توفیقات خوبی در ارائه خدمات رسید. چون می توان بیمه های مکمل را تقویت کرده و از آنها در جهت کاهش فشار بر مردم درخواست کمک کرد.
