نوع فعالیت: رساندن اکسیژن با ماسک ساده صورت به بیمار

    نوع فعالیت: دق کردن و ارتعاش سینه به منظور تخلیه ترشحات تنفس

    نوع فعالیت: تجویز اکسیژن با کانولای بینی

 

نوع فعالیت: اکسیزن رسانی از طریق ماسک ونچوری

 

 

نوع فعالیت: خارج کردن چست تیوب

 

 

نوع فعالیت: ساکشن فارنکس (بینی، حلقی، لوزه ای)

 

 

نوع فعالیت: پالس اکسی متری

 

 

نوع فعالیت: مراقبت از چست تیوب و تخلیه پلور

 

    نوع فعالیت: درمان با نبولایزر

 

نوع فعالیت : تشخیص الگوی تنفس غیر موثر در ارتباط با تنگی نفس، تجمع مخاط، تنگی برونش و تحریک راههای هوایی

 

    نوع فعالیت: تشخیص اختلال در تبادلات گازی به دلیل عدم تجانس نسبت تهویه به خونرسانی ریه ، افزایش فضای مرده

نوع فعالیت: تشخیص پاکیزگی ناموثر راه هوایی در ارتباط با تنگی برونش، افزایش تولید خلط، سرفه ناموثر و عفونت برونش

اعضاي محترم وبلاگ جهت مشاهده متن كامل روي ادامه مطلب كليك نمائيد:

     نوع فعالیت: دق کردن و ارتعاش سینه به منظور تخلیه ترشحات تنفس

هدف: جهت جلوگیری از پیشرفت پنومونی و تخلیه ترشحات از لوب های ریه و بهبود و تهویه وضعیت تنفسی بیمار

توصیه های پرستاری

1.  دست هایتان را بشویید و روش کار را توضیح دهید، اگر دستور مسکن دارد قبل از دق مسکن بیمار را بدهید.

2.  بیمار را روی شکم بخوابانید تا بدن بیمار شل شود و بیمار غذا نخورده باشد.

3.  دستانتان را به شکل فنجان درآورید (انگشتان را خمیده، مشت را کمی روی انگشت آخری خود فشار دهید.)

4.  اگر بیمار عمل جراحی قفسه سینه دارد از وی بخواهید یک بالش محکم را در بغل بگیرد تا درد وی کاهش یابد.

5.  هر قسمت از ریه را از پشت 2-1 دقیقه با دست هایتان به طور متناوب و آرام دق کنید.

6.  پس از اتمام کار از بیمار بخواهید به منظور خروج ترشحات سرفه کند و بعد از آن از دهانشویه استفاده کند.

7.  اگر مشکل تنفسی دارد از سوند نازال و ماسک جهت کمک به اکسیژن رسانی استفاده کنید.

8.  اگر بیمار قادر به تخلیه ترشحات نبود از ساکشن جهت تخلیه ترشحات استفاده کنید و در صورت همپتیزی، درد، ضعف، تنگی نفس، سردرد، و افزایش تنگی نفس این عمل را متوقف کنید.

9.  کلیه مشاهدات خود را ثبت کنید.

آموزش به بیمار

    به بیمار آموزش دهید 1 تا 2 ساعت بعد از غذا این فعالیت باید انجام شود.

    اگر درد دارد توضیح دهد تا از مسکن استفاده شود.

    در صورت داشتن تنگی نفس، درد، ضعف و سردرد اطلاع دهد.

    در وضعیت نشسته باشد، توسط بینی نفس های عمیق و آرام بکشد (2 نفس آرام و عمیق) دم عمیق سوم را بلافاصله انجام داده، 3 ثانیه نفس خود را نگه دارد بعد 2 تا 3 سرفه پشت سر هم بکند و بین سرفه ها عمل دم انجام دهد.

    هر 2 تا 3 ساعت 2 تا 3 مرتبه سرفه کند.

 

    نوع فعالیت: رساندن اکسیژن با ماسک ساده صورت به بیمار

 

توصیه های پرستاری

1.  دستور پزشک مبنی بر اکسیژن رسانی را بررسی کنید.

2.  دست های خود را بشوئید.

3.  خروجی اکسیژن را جهت اطمینان از وجود جریان مناسب بررسی کنید.

4.  اتاق بیمار را از نظر ایمنی در زمان اکسیژن رسانی بررسی و در صورت لزوم دوشاخه وسایل برقی را از پریز خارج کنید.

5.  تابلوی سیگار کشیدن ممنوع را در اتاق بیمار نصب کنید.

6.  اندازه مناسب ماسک را انتخاب کنید و ماسک را بالای بینی، دهان و چانه بیمار قرار دهید.

7.  باند کشی ماسک را دور سر بیمار قرار دهید، برای افراد مسن یا بسیار لاغر بالای گونه بیمار پدهای گازی در ماسک قرار دهید.

8.  به مقدار مورد نیاز معمولاً 8-6 لیتر در دقیقه پیچ اکسیژن را باز کنید با توجه به دستور پزشک و جواب ABG

9.  به بیمار آموزش دهید که بجز موارد غذا خوردن، تمیز کردن بینی و خارج کردن خلط ماسک را برندارد.

10.           در زمان غذا خوردن طبق نظر پزشک معالج از کانولای بینی استفاده کنید.

11.           علایم حیاتی بیمار را چک کنید و در صورت نیاز و صلاحدید پزشک ABG بیمار را کنترل کنید.

12.           مشاهدات و یافته های خود را ثبت کنید.

ü     تاریخ و زمان شروع اکسیژن تراپی

ü     نوع وسیله ای که با آن به بیمار اکسیژن می رسانید.

ü     میزان جریان اکسیژن، علایم حیاتی بیمار، رنگ پوست، واکنش ها و صداهای تنفسی

ü     تاریخ و زمان قطع اکسیژن رسانی و تفسیر ABG و اقدامات انجام شده

آموزش به بیمار

    از بیمار بخواهید ماسک را به حالت صحیح روی صورت قرار دهد.

    سرتخت بیمار کمی بالا باشد.

 

    نوع فعالیت: تجویز اکسیژن با کانولای بینی

 

هدف: در بیماری که نیاز به اکسیؤن تراپی دارد در موارد افزایش متابولیسم مثل تب بالا، زخم ها، زمان وارد شدن تروما و اورژانسهای قلبی-تنفسی

توصیه های پرستاری

1.  دستور پزشک را بررسی کنید.

2.  خروجی اکسیژن را جهت اطمینان از وجود جریان مناسب بررسی کنید.

3.  اتاق بیمار را از نظر امنیت در زمان اکسیژن رسانی بررسی کنید و رد صورت لزوم دوشاخه وسایل برقی را از پریز خارج کنید.

4.  تابلوی در حال اکسیژن تراپی را بالای تخت بیمار و در پشت درب اتاق وی نصب کنید.

5.  چنگک های کانولا را وارد سوراخ بینی بیمار نمایید و مطمئن شوید انحنای آن متناسب با سوراخ های بینی بیمار می باشد.

6.  لوله های کانولا را از پشت گوش ها به پایین و زیر چانه آورده و محکم کنید و پیچ اکسیژن را به اندازه دستور داده شده باز کنید.

7.  حین اکسیژن تراپی بیمار را از نظر تعداد و نوع تنفس بررسی کنید و در صورت نیاز ABG کنترل شود.

8.  بیمار را به تنفس از راه بینی با دهان بسته تشویق کنید.

9.  مشاهدات و یافته های خود را ثبت کنید:

ü     زمان و تاریخ دریافت اکسیژن

ü     نوع وسیله ای که برای اکسیژن رسانی استفاده کرده اید.

ü     میزان جریان اکسیژن, علایم حیاتی بیمار، رنگ پوست، مشکلات تنفسی، و صداهای تنفسی بیمار

ü     زمان و تاریخ پایان اکسیژن تراپی و تغییرات ABG در پاسخ به اکسیژن رسانی

آموزش به بیمار

    سرعت اکسیژن را نباید از 6 لیتر در دقیقه بیشتر کند.

    از ملاقات کننده ها بخواهد که سیگار نکشند.

    کانولا را به حالت صحیح روی صورت خود قرار دهد.

    مخاط خود رامرطوب نگه دارد یا مایعات مصرف کند زیرا وجود سوند بطور مداوم باعث تحریک و خشک شدن بافت مخاطی بینی می شود.

 

    نوع فعالیت: اکسیزن رسانی از طریق ماسک ونچوری

هدف: جهت تجویز دقیق اکسیژن در بیماران COPD

توصیه های پرستاری

1.  دستور پزشک مبنی بر استفاده بیمار از ونچوری کنترل کنید و مراحل را به بیمار توضیح دهید.

2.  مزایای استفاده از این نوع ماسک را به بیمار توضیح دهید.

3.  ماسک را از طریق خرطومی مربوط به آداپتور وصل کنید و ماسک ونچوری کامل شده را از طریق انتهای آداپتور به سوند اکسیژن وصل نمایید.

4.  ماسک ونچوری را روی صورت بیمار در ناحیه بینی ودهان و چانه قرار داده و کش آن را پشت سر بیمار بیاندازید.

5.  برای مدتی نزد بیمار مانده وضعیت تنفس و قدرت تحملش را بررسی کنید و در صورت نیاز ABG کنترل شود.

6.  تمامی مراحل انجام شده را در گزارش ثبت کنید:

ü     نوع ونچوری استفاده شده

ü     تاریخ و زمان استفاده از ونچوری

ü     تحمل بیمار نسبت به استفاده از ماسک ونچوری

آموزش به بیمار

    به بیمار آموزش دهید که این نوع ماسک در این مرحله از بیماری اکسیژن بیشتری به بیمار می دهد

    سوراخ هایی که در اطراف ماسک ونچوری وجود دارد را باز نگه دارد تا امکان ترکیب اکسیژن با هوای اتاق فراهم گردد.

    ماسک را به طور صحیحی روی صورت خود قرار دهد

 

 

 

 

 

 

    نوع فعالیت: خارج کردن چست تیوب

هدف: جلوگیری از ایجاد عفونت در پرده جنب

توصیه های پرستاری

1.  نیاز به استفاده از مسکن را بررسی کرده و در صورت لزوم 30 دقیقه قبل از انجام روش آن را تزریق کنید.

2.  دست ها را شسته و سپس ست استریل را برای کشیدن بخیه و پانسمان مجدد باز کنید.

3.  بیمار را در پوزیشن مناسب قرار داده و از نظر جسمی و عاطفی مورد حمایت قرار دهید.

4.  بعد از کشیده شدن بخیه ها از بیمار بخواهید یک نفس عمیق بکشد و تا زمان خروج لوله ها توسط پزشک نفس خود را نگه دارد.

5.  با قرار دادن چند عدد گاز در محل کشیده شدن چست تیوب با چسب پانسمان را فیکس کنید.

6.  پانسمان قفسه سینه را بررسی کرده، مقدار، نوع مواد درناژ شده از قفسه سینه را بررسی و مراقبت های پرستاری لازم را به عمل آورید.

7.  بیمار را از نظ

نوشته شده در چهارشنبه 14 فروردین 1392ساعت 20:23 توسط irannurse| ارسال نظر(0)