1. ترتيبي دهيد، تبادل گاز هاي تنفسي به نحو صحيح انجام گيرد تا هيپركاپنه و هيپوكسي ايجاد شده كه مي توانند ادم مغزي را افزايش دهند برطرف شوند. 

 

2- تا زماني كه بيمار هوشياري خود را به دست نياورده، وي را در وضعيت نيبمه دمر يا به پهلو بخوابانيد (مگر اينكه اين وضعيتها براي وي ممنوع باشد). چون بدين ترتيب تبادل گازهاي تنفسي آسان تر انجام مي گيرد.

3- ترشحات ناي و حلق را با احتياط  ساكشن نماييد، چون ساكشن مي تواند ICP را بالا ببرد.

4- بعد از آن كه بيمار هوشياري خود را به دست آورد، سر تخت را حدود Cm 5/30 (in 12 ) بالا آوريد تا به درناژ وريدي مغز كمك شود و تنفس راحت تر انجام شود.

5- بيمار را از نظر وجود پلي اوري، خصوصآ طي هفته اول بعد از عمل كنترل نماييد. ديابت بي مزه نيز در بيماراني كه دچار ضايعاتي در اطراف غده هيپوفيز يا هيپوتالاموس مي باشند، ديده مي شود.

6- سطح الكتروليتهاي سرم و ادرار را كنترل نماييد. چون ممكن است دچار احتباس آب و سديم گردند.

7- از دست رفتن سديم و كلر، منجر به ضعف، خستگي و كما مي شود.

8-در صورت لزوم وضعيت بدن بيمار را تغيير دهيد، تغيير وضعيت بدن مي تواند ICP را افزايش د هد.

9- به اقداماتي كه جهت رفع علائم مربوط به ادم دور چشم، توصيه شده عمل نماييد. (كيف آب يخ در بدو ورود) و با وازلين پلكها و دور چشم را چرب كنيد.

12- اگر قرنيه فاقد حس بود، علايم مربوط به التهاب قرنيه را مورد بررسي قرار دهيد.

13- اندام هاي انتهايي را وادار به انجام فعاليتهاي و.رزشي در محدوده حركتي معين بنماييد.

14- انسداد راه تنفسي، اتساع مثانه، تحريك مننژها به دليل خون آلود بودن CSF از جمله مواردي هستند كه بايد مورد ارزيابي قرار بگيرند.

15- بيمار را به طور مكرر نسبت به زمان، مكان و اشخاص آگاه نماييد. پايين آمدن سطح هوشياري مي تواند از جمله علائم افزايش ICP باشد.

17- باز كردن چشم ها (خود به خود، با صدا كردن، در اثر درد،) واكنش مردمكها نسبت به نور، واكنش نسبت به دستورات، رفلكس هاي حركتي نخاع (ضربه زدن به تاندون آشيل، بازو يا ساير نقاط بدن) كنترل گردند.

20- موارد زير را دقيقه به دقيقه و ساعت به ساعت در بيمار مورد بررسي قرار دهيد: كاهش واكنش نسبت به محركها، نوسانات علائم حياتي، بي قراري، ضعف و فلج اندامهاي انتهايي، افزايش سردرد، تغييرات يا اختلالات بينايي، تغيير در مردمكها

21- با تجويز پزشك، از كورتيكوستروئيدها و ديورتيك هاي اسموتيك استفاده نماييد تا ورم مغز كاهش يابد.

22- تب نيازهاي متابوليكي مغز را افزايش مي دهد. اقداماتي كه جهت پايين آوردن تب دستور داده شده بكار ببنديد: گذاشتن كيسه هاي يخ در ناحيه كشاله ران و پتوي هيپوترمي

23- سرد و خشك بودن اندامهاي انتهائي ناشي از اختلال در مكانيسم هاي از دست دادن حرارت مي باشد. (گشاد شدن عروق و تعريق).

24- در صورت تجويز پزشك از هيپرونتيلاسيون براي بيمار استفاده مي شود (هيپرونتيلاسيون سبب بروز آلكالوز تنفسي مي گردد كه مي تواند عروق مغزي را منقبض نموده و فشار داخل جمجمه را كاهش دهد).

25- از تحريك بيش از حد بيمار (سروصدا، خاموش و روشن كردن چراغ، انجام مراقبتهاي تهاجمي) پرهيز شود.

26- خطر تشنج در جراحي هاي فوق چادرينه اي بيشتر است.

27- عفونتهاي ريوي بعلت آسپيراسيون در اثر پائين بودن سطح هوشياري ممكن است سبب آتلكتازي و پنوموني شود.

28- در عفونتهاي CNS  مراقب مننژيتهاي بعداز جراحي، عفونت شنت CSF و سپتيسمي باشيد.

29- براي پيشگيري از تروميوز عروقي علامت هومن را بررسي كرده و از جوراب الاستيك و درمان با ضد انعقادها استفاده نمائيد.

30- بين ترشح CSF و مخاط تفاوت قائل شويد. مي توانيد مايع بدست آمده را در دكستروزتيكس نگهداريد. اگر CSF وجود داشته باشد بدليل دارا بودن گلوكز واكنش شاخص مربوطه مثبت خواهد بود.

31- بالا رفتن دماي بدن در حد متوسط و سفتي خفيف گردن را بررسي نمائيد.

32- بيمار را از دميدن در بيني يا بو كشيدن شديد برحذر داريد.

33- زخم هاي دستگاه گوارش علائم و نشانه هاي خونريزي را كه احتمالاً در اثر واكنشهاي استرسي بوجود آمده اند را تحت نظارت قرار دهيد.

نوشته شده در چهارشنبه 30 فروردین 1391ساعت 10:00 توسط irannurse| ارسال نظر(0)