در هنگام تغيير وضعيت  و خارج كردن بيمار از تخت، پرستار بايد مراقب هيپوتانسيون ارتوستاتيك، رنگ پريدگي، تعريق شديد، تهوع، تاكيكاردي و خستگي بيمار باشد. اگر قرار است بيمار براي بار اول از تخت خارج شود، ابتدا بيمار بمدت 30 دقيقه در وضعيت 30 درجه باقي مي ماند. در صورت نداشتن سرگيجه، تهوع و استفراغ و با كنترل فشار خون وي را در وضعيت 45 درجه قرار داده و بعد از يكربع و در صورت نداشتن سرگيجه، تهوع و استفراغ و با فشار خون مناسب پاهاي بيمار را از تخت آويزان كرده و روي چهارپايه قرار مي دهيم. اگر طول مدت بستري كوتاه بوده ويا نياز است، بيمار مي تواند راه رفتن را سريعتر شروع كند وگرنه بهتر است بعد از وضعيت نشسته مجدداً خوابيده و بعد از يك ساعت مراحل فوق تكرار و در صورت نداشتن مشكل و توانائي ايستاده و با حمايت راه اندازي گردد.

 انجام اقدامات زير در راه اندازي هرجه زودتر بيمار مؤثر هستند:

1.      در بيماراني كه مدت طولاني بستري هستند براي پيشگيري از بدشكلي و چرخش خارجي مفصل ران، ميتوان در كنار برجستگي تروكانتر از كرست ايلياك در دو طرف بيمار از رولهاي مناسب استفاده كرد.

2.   براي جلوگيري از افتادگي مچ پا (Foot Droop) در بيماراني كه استراحت طولاني دارند و پيشگيري از آسيب عصب نازك ني كه بدليل انقباض عضلات نرم ساق پا و عدم انعطاف پذيري تاندون آشيل بوجود مي آيد، بايد كف پاي بيمار به لبه پائيني تخت تكيه كند و در صورت زياد بودن فاصله ميتوان از كيسه شن استفاده كرد. همچنين در كنار قوزكهاي خارجي پا نيز بايد كيسه شن قرار داد تا بيمار هنگام راه افتادن بتواند پايش را روي زمين قرار دهد.

3.      انجام ورزش در تخت به راه اندازي زودتر بيمار كمك ميكند مگر اينكه محدوديت در بعضي حركات داشته باشد.

نوشته شده در دوشنبه 10 بهمن 1390ساعت 11:22 توسط irannurse| ارسال نظر(0)