1.       به اين بيماران توصيه مي شود روي تشك سفت بخوابند (براي محدود شدن خميدگي ستون فقرات) تا بدين ترتيب از سنگيني وزن و اثر نيروي جاذبه زمين كاسته شده و فشار بر ديسك كاهش يابد.

  

1.       به اين بيماران توصيه مي شود روي تشك سفت بخوابند (براي محدود شدن خميدگي ستون فقرات) تا بدين ترتيب از سنگيني وزن و اثر نيروي جاذبه زمين كاسته شده و فشار بر ديسك كاهش يابد.

2.              گاه وضعيت نيمه نشسته با خميدگي متوسط زانو و هيپ سبب شل شدن عضلات مي گردد.

3.              اگر بيمار به پهلو مي خوابد، بالشتي بين پاهاي بيمار قرار داده شود.

4.              در صورت وجود اسپاسم، داروهاي شل كننده عضلاني مؤثر مي باشد.

5.              گرماي مرطوب و ماساژ به شل شدن عضلات كمك مي كند.

6.              براي دردهاي نوروپاتيك از داروهاي آنتي دپرسانت استفاده شود.

7.              درست راه رفتن، نشستن، خوابيدن و بلند كردن اجسام سنگين به بيمار آموزش داده شود.

8.              توصيه مي گردد تا كفش مناسب بپوشد.

9.       به بيمار طرز صحيح ايستادن، نشستن و خوابيدن آموزش داده شود. (در ايستادن صحيح در كل بدن تنها چهار عضله فعال هستند در حاليكه در ايستادن غلط حدود پنجاه عضله درگير مي شوند).

10.     به بيمار توضيح داده شود كه هيچ وضعيت بدني بمدت طولاني قابل تحمل نمي باشد، بنابر اين پس از چند دقيقه بايد وضعيت خود را چه در حالت ايستاده يا نشسته تغيير دهند. وضعيت عادتي مي تواند باعث دردهاي لگن، زانو و پا و تسريع شروع آرتروز گردند.

11.     استفاده از يك بالشتك در ناحيه گودي كمر تحمل نشستن را افزايش مي دهد و فشار به ستون فقرات را بسيار كاهش خواهد داد. در نشستن طولاني مدت حتماً از يك چهارپايه كوچك زير پا با زاويه حدود 45 درجه استفاده شود. اگر جنس كفي صندلي يا مبل از فوم انتخاب شود پخش فشار بطور مناسب تر انجام مي شود.

12.     در هنگامي كه اجبار به خوابيدن دمر وجود دارد استفاده از يك بالشتك زير شكم مناسب است. اين امر باعث كاهش فشار روي ليگامانها و عضلات كمر مي گردد. خوابيدن روي شكم مي تواند روي تنفس و دستگاه گوارش اثر بگذارد.

13.     خوابيدن طاق باز به مدت محدودي قابل تحمل است مگر اينكه زانوها در وضعيت حدود 90 تا 110 درجه قرار گيرند تا فشار روي ستون فقرات و لگن را كاهش دهند.

14.     در راه پيمائي كند سرعت راه رفتن حدود 60 تا 70 قدم در دقيقه مي باشد. در راه پيمائي متوسط حدود 90 تا 120 قدم در دقيقه و راهپيمائي تند بالاي 120 قدم در دقيقه. راهپيمائي ايده آل حدود 90 تا 120 قدم در دقيقه مي باشد.

15.          تا يك ساعت پس از غذا خوردن و با شكم پر پياده روي نكنيد و 15 دقيقه قبل از پياده روي آب كافي بنوشيد.

16.     كفش بايد راحت، نرم و قابل انعطاف بوده و قسمت پشت كفش بايد سخت و قسمت بالائي پشت كفش داراي پوشش ضربه گير و مانند زبانه كفش نرم باشد تا از تحريك پشت پا كه محل چسبيدن تاندون آشيل مي باشد جلوگيري نمايد. قسمت پنجه كفش بايد پهن بوده و حدود 5/3 سانت ارتفاع داشته باشد تا از تحريك انگشتان پا جلوگيري نموده و اجازه تنفس پنجه پا داده شود. قسمت وسط كفي كفش نرم باشد بحدي كه بتوان براحتي كفش را خم و راست كرد.

نوشته شده در چهارشنبه 30 فروردین 1391ساعت 10:21 توسط irannurse| ارسال نظر(0)