NICU بخشی است برای ارائه مراقبت های حمایتی پیشرفته ویژه نوزادان با اختلالات عملکردی تکی یا چندگانه، نوزادان با وزن کمتر از 1500 گرم هنگام تولد و سن حاملگی کمتر از 32 هفته.

در این بخش؛ نوزادان نیازمند دستگاه تنفس پره مچور، نوزادان دارای مشکلات تنفسی سندروم زجر تنفسی( RDS ) ، نوزادان با وزن کم، نوزادان نیازمند جراحی خاص هنگام تولد و نوزادان مبتلا به عفونت های خونی بستری می شوند.

البته نوزاد مبتلا به یرقان که نیازمند فوتوتراپی هستند و یا دچار کم خونی می باشند ممکن است دراین بخش ویا بخش POSTNICU بستری گردند. این بخش باید دارای تجهیزات کامل ونتیلاسیون، مانیتورینگ، انکوباتور، دستگاههای تصویربرداری پزشکی مانند سونوگرافی و رادیوگرافی پرتابل و دستگاههای پیشرفته حمایتی دیگراز نوزادان باشد. در بررسی اختلالات و بیماریهایی مانند؛ فیستول تراکئوازوفاژیال، بیماریهای تنفسی، گوارشی، ادراری و .. ممکن است از نوزاد رادیوگرافی پرتابل درخواست شود.لازم به ذکر است؛ به انتقال دستگاه اشعه ایکس به اتاق بیمار یا اتاق فوریت های پزشکی  بر بالین بیمارجهت تهیه تصویربرداری پزشکی، رادیوگرافی پرتابل می گویند.

 

ترجمه،تهیه وتنظیم: علی طریقت نیا کارشناس رادیولوژی

 

 

 معمولاً این بیماران یا قادر به مراجعه به بخش رادیولوژی نیستند و یا مراجعه آنها به بخش رادیولوژی باعث وخامت بیماری آنها می شود.

همانطور که میدانید تابیدن اشعه ایکس به بدن و عبور یا جذب این اشعه از بدن باعث تشکیل تصویر رادیوگرافی یا سی تی اسکن می شود. یعنی بیمار بین تیوب اشعه ایکس و گیرنده تصویر قرار می گیرد و مورد تابش قرار می گیرد.

علاوه بر اینکه بیمار از منفعت تشخیصی ناشی از این روش ها استفاده می نماید،

تابش اشعه ایکس به بیمار خطر آفرین بوده و درمواردی غیر قابل جبران است،بنابراین روش های تصویربرداری با اشعه ایکس مانند شمشیر دولبه است که باید در مواردی استفاده شود که میزان نفع آن به ضررش بچربد.

روش ها و مدالیته های که دراین میان سهم بالایی در پرتودهی اشعه ایکس به کودکان دارند شامل؛ سی تی اسکن و روشهای اینترونشنال رادیولوژی و رادیوگرافی به روش پرتابل می باشند.

از آنجاییکه امید به زندگی در نوزادان و کودکان نسبت به بزرگسالان بیشتر بوده و از طرفی حساسیت پرتویی نوزادان و کودکان نسبت به اشعه های یونیزان چندین برابر بزرگسالان است، باید در درخواست تصویربرداری با اشعه ایکس کمال دقت به عمل آید و تا حد امکان از روش های جایگزین دیگر استفاده شود.

با توجه به اینکه رادیولوژی، چشم پزشک در امر بالینی است و میزان اعتماد پزشکان به روش های تصویر برداری در حال فزون است و از طرفی دیگر باعث پرتودهی به جامعه می شود، در این میان سهم کودکان و نوزادان نیز فزاینده خواهدبود.

به لحاظ اهمیت موضوع و گسترش روزافزون درخواست های پرتابل در بخش آی سی یو نوزادان و به دنبال آن افزایش دوز دریافتی گروه هدف ( نوزادان بستری در این بخش) نکات کلیدی و حفاظت عملی و کاربردی در برابر اشعه و همچنین نکات مهم بالینی برگرفته از کتاب های مرجع در جهت کاهش اشعه دریافتی و همچنین استفاده بهینه از اشعه ایکس در تشخیص بیماریها در متن زیر آورده شده است.

نکات مهم در درخواست ها و انجام رادیوگرافی پرتابل و وظایف  بخش NICU و پزشک بالینی:

-         از اینکه رادیوگرافی پرتابل در شیفت قبلی برای بیمار انجام نشده باشد، اطمینان حاصل شود.

-         درخواست وانجام پرتابل برای مستندسازی پرونده و یا مقاصدی دیگرغیر از کمک به تشخیص بیماری مخالف اصول اخلاق پزشکی است.

-         نوزادی که قرار است مورد تابش رادیوگرافی پرتابل قرار گیرد، در صورت امکان به اتاقی مجزا و یا در گوشه از اتاق بستری منتقل شوند و این به منظور اشعه ندیدن سایر نوزادان  می باشد. اگر اینکار امکان پذیر نیست در دو طرف نوزاد پاراوان سربی استاندارد قرار گیرد.

-         انجام پرتابل برای وضعیت فعلی بیمار ارزش دارد،چرا که ممکن است اوضاع بیماری فرد در ساعاتی بعد و یا در شیفت دیگر بهتر و یا بدتر باشد.

-         گرافی پرتابل باعث تابش اشعه مستقیم به بیمار نوزاد، تابش غیر مستقیم اشعه به نوزادان بیمار دیگر،همراهان بیمار، پرتوکار و سایر همکاران بیمارستان می شود.

-         میزان تابش اشعه ایکس رسیده به بیمار در رادیوگرافی سینه پرتابل با دستگاه جدید کالیبره شده و استاندارد در حدود 40 میلی رنتگن است.

-         تصاویر رادیوگرافی پرتابل عموماً دارای کیفیت پایینی بوده و وضوح کلیشه های رادیوگرافی دستگاه ثابت را ندارند.

-         در بررسی درخواست رادیوگرافی سینه نوزاد،علاوه بر احتمال تشخیص یا پیگیری بیماری ممکن است در بررسی موقعیت و یا عوارض ناشی از تعبیه وسایل و لوله هایی مانند؛  CVP لاین،چست تیوب،لوله تراش، NGT و ... عکس سینه درخواست شود، بنابراین باید حداکثر دقت و مواظبت از این وسایل کاشته شده در بدن نوزاد به عمل آید تا میزان درخواست های پرتابل کاهش یافته و دوز دریافتی نوزاد نیز کاسته شود.

-         در نوزادان و کودکان، چون ادامه زندگی وتمام دوران تولید مثل را پیش رو دارند بنابراین مخاطره آثار وراثتی جای نگرانی اساسی دارد.

-         از درخواست و انجام نماهای BABYGRAM ویا مشابه آن که مستلزم تابش کل بدن وبخش زیادی از بدن نوزاد می باشد، خودداری شود

-         تعداد نماهای درخواستی برای نوزاد محدود شود و حداقل باشد.

-         طراحی مناسب اتاق بستری بیماران نوزاد جهت جلوگیری از تابش به سایر نوزادان لازم است.وجود 3-2 عدد پاراوان متحرک سربی،شیلد ناحیه گناد و شیلد سایه در این بخش الزامیست.

-         میزان اشعه ایکس پراکنده در دستگاه پرتابل بالاتر از دستگاه ثابت و حتی فلوروسکوپی است.

-         نوزادان مخصوصاً دختربچه ها حساسیت بیشتری نسبت به تابش اشعه ایکس در مقایسه با بالغین دارند.

-         مخاطره تشعشع برای کودکان سه برابر بزرگسالان است.

-         برای سرطان تیروئید بروز آن به ازای دوز دریافت شده بیشتر است.این سرطان در افراد تحت درمان تیناکاپیتی با رادیوتراپی به دست آمده است.

-         تابش گیری رویان وجنین درحال رشد باعث میکروسفالی و عقب ماندگی ذهنی شده و در حال حاضر به عنوان یک اثر قطعی در نظر گرفته می شود.

-         برای ایجاد اثر وراثتی و سرطان زایی هیچ دوز آستانه ای برای رخداد آنها وجود ندارد؛ هیچ دوزی که کمتر از آن ایجاد اثر کند، وجود ندارد گرچه احتمال آثار سرطانزایی و وراثتی با دوز افزایش می یابد.

-         به دلیل پراکندگی تابش اشعه و نشت اشعه در دستگاههای پرتابل میزان دوز گنادال علی رغم استفاده از کولیماتور اشعه زیاد است.

-         چون رادیوگرافی پرتابل در پوزیشن قدامی گرفته می شود، ناحیه تیروئید، مغز استخوان و غدد تناسلی اشعه بیشتری می بینند.

-         میزان دوز در گرافی پرتابل 2 صدم میلی سیورت است. در صورت تکرار و یا درخواست های مکرر چندین برابر می شود.لازم به ذکر است میزان دوز قابل قبول برای بیماران و عموم جامعه 2 دهم سیورت در سال است.

-         در نوزادان وکودکان میدان تابش به اندام های بحرانی نزدیک تر است پس دوز دریافتی گنادها بیشتر است.

-         میزان ابتلا به سرطان نوزادان در اثر اشعه 3-2 بزرگسالان است.

-         اثر تابش قابل مشاهده در رادیوگرافی ها فلوروسکوپی شامل اثر پوستی اریتم زودگذر، پوسته پوسته شدن خشک،پوسته پوسته شدن مرطوب،اپیلاسیون و نکروز پوستی است.

-         بیمار نوزاد بستری در بخش  NICU اغلب تحت تابش اشعه UV  قرار می گیرد با تابش اشعه ایکس هم افزایی ایجاد میشود و عوارض تابش بیشتر می گردد.

-         کمیته بین المللی حفاظت در برابر اشعه ICRP به ازای هر سیورت تابش اشعه ایکس 4/ درصد القای سرطان و 6/ در صد آثاروراثتی شدید در نظر گرفته است.

-         مهمترین اثر تابش اشعه مربوط به دوز موثر گروهی است.دوز موثر گروهی نشانگر دوز موثر فردی ضربدر تعداد افراد تابش دیده است و بیانگر آثار وراثتی و سرطان های ناشی از تشعشع در جامعه است

-         میزان دز مجاز معادل برای کودکان و نوزادان توسط برخی از کارشناسان 12/ رم درنظر گرفته شده است و این در حالی است مطابق نظریه جدید ICRP   هیچ میزان دوز مجاز ایمن برای افراد در نظر گرفته نشده است

-         اثرات غیرتصادفی و قطعی اشعه شامل؛ کاهش RBC ،صدمه به جنین و آسیب پوستی در اثر میزان دوز کم اشعه می باشد.

-         در خواست نماهای مقایسه ای جهت بررسی سن استخوانی و سایر  موارد پاتولوژی کودک و نوزادان محدود شود.

-         در سال 1992 تخمین 12 درصدی لوسمی ناشی از تابش اشعه توسط آقایان توماس و پرستون و همکارانش برآورده شده است.

-         <span lang="AR-SA" style="font-s

نوشته شده در سه‌شنبه 10 اردیبهشت 1392ساعت 08:22 توسط irannurse| ارسال نظر(0)