عامل انجام كار: پرستار

v   وسايل و تجهيزات استاندارد:

فرم مخصوص تریاژ-ابزارسنجش –وسائل کنترل علائم حیاتی

v   مراحل استاندارد انجام كار:

1-  بسرعت بربالین مددجوحاضرشوید.

2-  درصورت نیازازپزشک بخواهیدبربالین مددجوحاضرشود.

3-  کلیه مددجویان راتریاژنمائید.

4-  ازمددجویان اطلاعات کافی کسب کنید.

5-  وضعیت مددجورابررسی کنید.

6-  مددجورادرسطح موردنظرقراردهید(براساس الگوریتم ESI).

7-  براساس مشکل اصلی وبررسی سریع تصمیم گیری کنید.

8-  هرمددجوراتحویل یک پرستاربا تجربه بدهید.

9-  مددجوئی که نمیتواندمنتظربماندراسریعآ شناسائی کنید.

10-  اولویت مراقبت مددجویان رابراساس وضعیتشان  مشخص کنید.

11-  منابع موردنیازرامشخص کنید.

12- فرم مربوطه راتکمیل کنید.

13- تکلیف مددجورامشخص کنید.

14- درصورت نیازبه پذیرش اقدامات لازم راانجام دهید.

15- درصورت عدم نیازبه بستری اقدامات ترخیص رافراهم کنید.

نكات قابل توجه :

 

 

 

v   نكات قابل توجه :

هدف ازتریاژدرواحدهای اورژانس الویت بندی مددجویان مراجعه کننده به اورژانس وشناسائی مددجویانی که نمی توانندجهت ویزیت پزشک منتظربمانند,میباشد.

خصوصیات پرستار تریاژ در شرایط عادی:

به طور کلی پرستار تریاژ باید شرایط و قابلیتهای زیر را دارا باشد:

-   قادر به کار مفید در شرایط پرفشار باشد.

-   قادر به بررسی مددجو باشد.

-   دارای پایه علمی قوی جهت انجام اعمال مختلف در بخش باشد.

-   به سیاست ها و اصول داخل بخش آشنا باشد.

-   قادر به گرفتن تصمیمات سریع و بیان آنها باشد.

-   دارای ایمان کاری قوی باشد.

-   قادر به برقراری ارتباط صحیح با مددجو یا خانواده و سایر اعضاء تیم درمان باشد.

-   قادر به حمایت روانی از دیگران باشد.

-   قادر به تمرکز و پیش­بینی باشد.

-   قادر به کنترل افراد دیگر باشد.

-   در هر زمان ممکن بتواند آموزشهای لازم را ارائه دهد.

-   قادر به کنترل عبور و مرور افراد در بخش باشد.

-   مهارت کافی در ارائه مداخلات لازم در شرایط بحرانی را دارا باشد.

-   دانش کافی در رابطه با سیستم مراقبتهای پیش بیمارستانی را داشته باشد.

-   قادر به جلوگیری از برخورد و بروز رفتارهای خشمگین باشد.

-   جهت ترخیص مددجو برنامه ریزی لازم را بنماید.

-   قادر به تشخیص تریاژ از طریق تلفن نیز باشد.

-   قادربه برقراری ارتباط  مطلوب با مددجویان باشد.

-   ازنظر تحصیلی دارای درجه کارشناس یا بالاتر باشد.

-   دوره مراقبتهای ویژه را بطور کامل گذرانده باشد.

-   دوره مراقبت از مددجویان قلب و عروق را گذرانده باشد.

-   حداقل 2 سال سابقه کار در بخشهای ویژه و 6 ماه کار در بخش اورژانس را داشته باشد.

-   حداقل در سه شیفت در گردش همراه با پرستار تریاژ کار کرده باشد.

-   حداقل در سه شیفت جهت ارزیابی، در نقش پرستار تریاژ کار کرده باشد.

-   در شرایط اضطراری و بحرانی پرستار و مسئول تریاژ باید تجربه کافی در این زمینه را داشته باشد. حفظ خونسردی، سرعت عمل، ایمان و اعتقاد قوی کاری از جمله مواردی است که مسئول تریاژ باید داشته باشد.

-   هدف جمع آوری هرچه سریعتراطلاعات کافی جهت تعیین اولویت مددجودربخش اورژانس میباشد.تریاژکامل بایددرعرض  2تا 5دقیقه تکمیل شود.تریاژکودکان وسالمندان نسبت به دیگرمددجویان مدت زمان بیشتری رامیطلبد.

-   انجام تریاژسریع ودقیق کلیدموفقیت اورژانسها است.خصوصاً طبقه بندی واولویت بندی ابتدائی پرستارتریاژنقش بسزائی دراین زمینه خواهدداشت.قراردادن مددجودرسطوح پائین ترتریاژبه صورت نادرست وی رادرمعرض خطرات جدی قرارمیدهد.همچنین قراردادن نادرست وی درسطوح بالاترتریاژنیزعواقب دیگری هماننداستفاده نادرست ازمنابع مالی وانسانی کمیاب دربیمارستانها رابدنبال خواهدداشت.

-   قراردادن مددجودریک سطح تریاژدقیق تنها میتواندبوسیله استفاده ازیک سیستم سطح بندی رواوپایای تریاژانجام گیرد.

-   مقیاس حدت یا شدت سنجی دراورژانس (Emergency Severity Index) که بانام ESI شناسائی میگردد,سیستم رواوپایائی میباشدکه مبتنی برتحقیق است.ESI یک سیستم تریاژبوده که به آسانی مددجویانی راکه نیازفوری به درمان دارندراازمددجویانی که میتوانندبرای مدتی منتظربمانندمتمایزمینماید.

-   ESI ابزارپنج مرحله ای ساده جهت استفاده دراورژانس بیمارستان میباشد.این ابزارمددجویان رابراساس شدت وخامت آنها ومنابع موردنیازتشخیصی ودرمانی اولویت بندی وطبقه بندی می نماید.درابتداپرستارتریاژتنها سطح وخامت اوضاع مددجورابررسی مینماید.درصورتی که مددجودرسطوح بالای ESI(سطح 1و2)قرارنداشته باشد,پرستارتریاژسپس به ارزیابی منابع تشخیصی ودرمانی موردنیازاحتمالی مددجومی پردازدتا سطح تریاژمددجورامعین نماید(ESI سطح 3,4یا 5).

-   بررسی منابع موردنیازتشخیصی ودرمانی مددجودرتریاژوجه تمایزاین ابزاربا دیگرمقیاسهای تریاژمیباشد.شدت وخامت وضعیت مددجوبوسیله ثبات عملکردهای حیاتی وتهدیدهائی که برای اعضاء,ارگانها وزندگی وی مطرح میشودتعیین میگردد.پرستارتریاژمنابع موردنیازمددجورابر اساس تجربیات پیشین خوددرمواجهه با جراحات وشکایات مشابه تخمین می زند.منابع موردنیازبه تعدادمنابعی که احتمال داردیک مددجوجهت استقراردربخش اورژانس نیازداشته باشدمی گویند.

-   درصورت مهارت کافی به الگوریتم ESI پرستارتریاژمیتواندمددجورابا سرعت ودقت لازم دریکی ازسطوح پنچ گانه قراردهد.

-   هرقدم ازاین الگوریتم به استفاده کننده میگویدکه چه اطلاعاتی راجمع آوری نمایدویا چه سؤالاتی رابپرسد.براساس اطلاعات کسب شده وپاسخهای حاصل شده تصمیمی گرفته میشودوالگوریتم استفاده کننده رابه مرحله بعدی هدایت مینمایدونهایتآبه یک پی آمدیا برآیندمنتهی میشود.تریاژبا استفاده ازاین سیستم وابسته به پرستاری با ذکاوت وبا تجربه میباشد.

-   این الگوریتم چهارنقطه تصمیم گیری (D,C,B,A)داردوبراساس این نقاط تصمیم گیری یکی از5سطح تریاژبه مددجوتعلق میگیرد.با تمرینات بیشترپرستارتریاژقادرخواهدبودکه به سرعت ازیک نقطه تصمیم گیری به نقطه دیگرآن برود.

-   4نقطه تصمیم گیری درالگوریتم به 4سؤال زیروابسته است.

-   الف:آیا مددجودرحال مرگ است؟

-   ب:آیا این مددجومیتواندمنتظربماند؟

-   ج:چه تعدادمنابع تشخیصی ودرمانی جهت این مددجوموردنیازاست؟

-   د:علائم حیاتی مددجوچگونه است؟

-   پاسخ به سؤالات فوق استفاده کننده رابه تصمیمی صحیح درموردسطح تریاژمددجوهدایت مینماید.

-   درESI سطح یک مددجوبا شرایط ناپایداری به اورژانس بیمارستان مراجعه مینمایدوبدون اقدامات فوری پزشکی خواهدمرد.پزشک وگروه پزشکی با یدسریعآدرکنارمددجوقرارگرفته وپرستاران مراقبتهای ویژه رابرای وی ارائه دهند.این گروه بایدفورا" ویزیت گردندودرصورت عدم اقدامات سریع مرگ ومیروناتوانی مددجوافزایش میابد.

-   دخالت سریع پزشک جهت ارائه مراقبت به مددجوتفاوت میان ESI سطح 1و2خواهدبود. مددجویان سطح 1شدیدأبدحال بوده ونیازبه اقدامات وارزیابی فوری توسط پزشک دارند.درحالیکه درسطح 2مددجویان بدحال بوده اماپرستارتریاژمیتواندتا حضورپزشک بربالین وی پروتکلهای موجودمراقبتهای اولیه رابرایش انجام دهد.پرستارتریاژمیبایست اکسیژن تجویزنموده ,نوارقلب گرفته ومددجورامانیتورینگ قلبی نمایدتا پزشک بربالین وی حاضرشود.

-   درصورتی که مددجوپارامترهای سطح 1و2رانداشته باشدپرستارتریاژبه نقطه تصمیم گیری C میرسد.پرستارتریاژبه پیش بینی تعدادمنابع تشخیصی ودرمانی موردنیازمددجودراورژانس میپردازد.اگرمددجوبه هیچ یا یک منبع تشخیصی ودرمانی نیازداشته باشددرسطوح 4و5قرارمی گیردونیازی به بررسی علائم حیاتی وجودندارد.اما اگرمددجوبه دویا چندمنبع تشخیصی ودرمانی نیازداشته باشدپرستارتریاژبه نقطه تصمیم گیری D میرسدوبایدعلائم حیاتی مددجورااندازه گیری نماید.علائم حیاتی نقش مهمی رادرارزیابی تعدادی ازمددجویان درتریاژبازی میکند,خصوصأ مددجویانی که درسطح 3قراردارند.درصورتی که علائم حیاتی ازمحدوده خطربیشترگرددتوصیه میشودکه سطح تریاژمددجوازسطح 3به سطح 2ارتقاءیابد.

-   علائم حیاتی که به اندازه گیری آن توصیه شده است شامل تعدادتنفس ,ضربان قلب ومیزان اشباح اکسیژن خون (برای مددجویانی که احتمال اختلالات ریوی برای آنها وجوددارد)میباشد.درجه حرارت معمولا"درکودکان زیر3سال اندازه گیری می گردد.

-   یادآوری این نکته مهم است که درهنگام ملاحظه نمودن علائم حیاتی غیرطبیعی ,فشارخون درالگوریتم ESI جایی نخواهدداشت .این بدان معنی نیست که پرستارتریاژنبایدفشارخون مددجویا درجه حرارت درکودک بالای 3سال یا بالغ رااندازه گیری نمایدبلکه این علائم حیاتی برای کمک به انتخاب سطح مناسب تریاژمددجوضرورتی نخواهدداشت.

 

 

 

 

 

 

 

 

-   سطوح ESI:

 

 

 

                                    

        

-   مددجویانی به عنوان بسیارفوری درنظرگرفته میشوندکه مشکلات تهدیدکننده زندگی دارندونیازمنداقدامات احیاء ونجات دهنده زندگی میباشند.

نوشته شده در شنبه 09 آذر 1392ساعت 18:39 توسط irannurse| ارسال نظر(0)