كشش اسكلتي مستقيماً بر روي استخوان اعمال مي شود. معمولاً در شكستگي ران، درشت ني، بازو و مهره هاي گردني استفاده مي شود. اگر بيمار تحت بيهوشي قرار نگيرد و موضعي بي حس شود هنگام ورود پين به پرده ضريع آن را احساس مي كند. معمولاً بين 12- 7 كيلوگرم وزنه به آن وصل مي شود. وزنه ها در ابتدا موجب اسپاسم عضلاني ناحيه تحت كشش مي گردند. كشش اسكلتي تا تأئيد تشكيل كالوس استخواني توسط گرافي ادامه مي يابد.

 كشش اسكلتي مستقيماً بر روي استخوان اعمال مي شود. معمولاً در شكستگي ران، درشت ني، بازو و مهره هاي گردني استفاده مي شود. اگر بيمار تحت بيهوشي قرار نگيرد و موضعي بي حس شود هنگام ورود پين به پرده ضريع آن را احساس مي كند. معمولاً بين 12- 7 كيلوگرم وزنه به آن وصل مي شود. وزنه ها در ابتدا موجب اسپاسم عضلاني ناحيه تحت كشش مي گردند. كشش اسكلتي تا تأئيد تشكيل كالوس استخواني توسط گرافي ادامه مي يابد.

1.   دركشش اسكلتي هرگز نبايد وزنه ها را برداشت مگر اينكه وضعيتي بيمار را تهديد كند. برداشتن وزنه بطور كامل هدف كشش را از بين برده و ممكن است موجب آسيب بيشتر گردد.

2.   براي كاهش ركود خون وريدي در كشش اسكلتي پا، هر ساعت 10 بار تمرينات خم و راست كردن فعال مچ پا و انقباضات ايزومتريك عضلات ساق پا به بيمار آموزش داده شده و انجام مي گردد.

3.   زخمي كه در محل ورود پين به استخوان بوجود آمده است براي پيشگيري از عفونت و بروز استئوميليت نياز به توجه و پانسمان دارد. بايد هر 8 ساعت يكبار محل را از نظر التهاب و شواهد عفونت مورد بازديد قرار داد.

4.   بيمار تحت كشش اسكلتي بايد جهت پيشگيري از بروز زخم فشاري، پنوموني، يبوست، كاهش اشتها، كاهش حجم ادرار، عفونت ادراري، ركود خون وريدي و DVT بررسي شود. تغيير وضعيت، كشش و ورزش اندامها هر 2- 1 ساعت يكبار، تمرينات تنفسي و مصرف مايعات كافي از جمله اقداماتي است كه در اين خصوص انجام مي گردد. ‌علائم DVT عبارتند از: حساسيت ساق پا، گرما، قرمزي، تورم و علامت مثبت هومانز(درد در پشت ساق پا هنگامي كه پا بطور سريع به عقب خم شود.) (برونر قلب و عروق )

نوشته شده در دوشنبه 10 بهمن 1390ساعت 11:19 توسط irannurse| ارسال نظر(0)